29 Ara 2010

Öylesine


Duruyorsun öylesine soğuk zeminin üstünde iki büklüm, kendini betimlemek istiyorsun ama o kadar edebi değilsin. Ya da komik geliyor sana edebi olan her şey, ebedi olamayacağını bildiğinden belki gereksiz geliyor sana. "Erken doğup ve hemen akabinde ölmeye hazır bir cenin gibi kıvrılmışım ana rahminden daha az samimi olmayan soğuk ve ıslak zeminin üstünde  duruyorum" demek geliyor içinden ama saçma biliyorsun böyle konuşmak. Kime anlatmak istiyorsun ki kendini, neden anlatmak istiyorsun? Yerde yalnızlaşıyorsun ve yaşlanıyorsun işte, kal orada , tadını çıkar. Ayakların kaşınıyor işte, bundan daha insani bir duygu olabilir mi? Bırak çalsın telefon, sen şimdi kendinle ol sadece, hatırlamaya çalış o seni arayan mı bu hale soktu seni yoksa yeni mi haykırmaya başladı o mekanik cihaz. Pes edecek zaman değil, en azından şimdi değil, biraz daha kendini boş yere çırpınırken gör, hakettin bu cezayı emin ol, devam et ağlamaya.
Bak şimdi B planımız yok, o yüzden bunu iyi dinle, tekrar edecek vaktim olmayabilir. Holdeki cam kırıklarını görüyor musun? Hiç birini ıskalamadan üstlerine basarak karşıya geçebilir misin? Bir tane acıyı bile atlarsan eğer taşıdığın aşkı düşüreceksin, bunu istemezsin ikimiz de biliyoruz. Bana yardım edebileceğini biliyorum, telefon da sustu, emin ol bir daha aramayacak, kendin olmanla aranda sadece bir duvar ve sapık fantezilerin kaldı. Hep sana söyleneneni yaptın bu hayatta, hadi şimdi son bir defa, bu sefer benim için, en azından seni en iyi tanıyan ben kendin için yap, kalk ayağa...


FriendFeed Yorumları:

1 yorum :

Sevdiysen paylaş.